STENDAL (DLD), De A-Koningscie heeft met 11 man van 17 t/m 21 augustus 2009 wederom deelgenomen aan het Duitse springbivak in Stendal, nabij Berlijn. Een delegatie van de C-Cie van het 13^e Infanteriebataljon was ook present. In kalenderweek 22 van dit jaar gooide slecht weer roet in het eten waardoor er toen  maar 1x werd gesprongen, dit keer was dat anders.

Na aankomst op maandag 17 augustus viel het direct op dat er opnieuw een stevige wind stond die de volgende dag nog niet was afgezwakt. Die dinsdag maakte de leden van de compagnie zich gereed voor hun eerste sprong van de dag. In de ochtend werd er naar de locatie verplaatst waar de valschermen werden verstrekt en stelde zich men na het inschrijven op in de daarvoor aangewezen locatie. Gelukkig waren er dit keer een tweetal C-160 Transal toestellen paraat in plaats van één om de para-droppingen uit te voeren, wat de omlooptijden aanzienlijk zou verkorten. De wind op de drop-zone (DZ) was inmiddels aangewakkerd tot het maximale wat een gebrevetteerd para mag springen in vredestijd. Om ongeveer 11.30 uur werden de leden van de compagnie boven de DZ gedropt. Met een aanzienlijke snelheid kwamen de para’s richting moeder aarde. Een aantal personen werden geconfronteerd met een harde landing achterwaarts en OPC-2 kreeg te maken met een bomenrij die niet aan de kant wilde. Iedereen kwam heelhuids aan de grond en verzamelde zich op de aangewezen plaats op de DZ met veel ervaringen in harde- en boomlandingen rijker.

Woensdag 19 augustus kenmerkte zich door ideaal en rustig springweer, wat resulteerde in de maximale 3 sprongen per persoon per dag. Een Duitse para wist een grote mestbult, welke zich op de DZ bevond, niet meer te vermijden en landde hier midden in, wat de nodige hilariteit veroorzaakte. Waarschijnlijk kon hij hierna terug lopen naar het vliegveld aangezien deze bult een nogal onaangename guur verspreidde.

Donderdag 20 augustus was weer een winderige dag, met windsnelheden die iets boven die van dinsdag lagen. De cie zou deze dag nog 1x maal springen. Na de 1^e exit om ongeveer 13:15 uur werd het al snel duidelijk dat de landingen weer hard gingen worden. Na terugkeer op het vliegveld waren er nog valschermen over en kon er nog een keer gesprongen worden. Uiteindelijk is er tussen de 4 en 7 keer gesprongen door de diverse leden van de 2 bataljons en kunnen we terug kijken op een zeer effectieve para week. Er is veel ervaring opgedaan in het springen met maximale windsnelheden en daardoor werd duidelijk dat onze opleiding zeer goed en degelijk is.  Dit werd o.a duidelijk in het verschil in aantallen blessures aan Duitse zijde en onze zijde.

Tekst en foto's: OPC-2 Sgt1 Sander